De kassa en bar openen 30 minuten voor de eerste voorstelling.

#164 Laissez bronzer les cadavres

  • zon 25.02 > 17:00

    Let the Corpses Tan

    Let the Corpses Tan
    Hélène Cattet & Bruno Forzani, 2017, BE-FR, DCP, ov fr ond nl, 92'
    Het is 11 uur in de voormiddag. Een zomerdag aan de Middellandse Zeekust, laf en heet. De zee is azuurblauw, de zon een koperen ploert. Een kunstenares en haar mannelijke alter ego – allebei lijdend aan een gebrek aan inspiratie- zijn naar een verlaten dorpje getrokken, geïsoleerd van de bewoonde wereld. Het lijkt Rhino en zijn bende de perfecte schuilplaats om even onder te duiken met 250 kilo vers gestolen goud. Helaas hebben ze niet gerekend op enkele ongenode gasten die hun plan danig verstoren. Het paradijselijke oord, eerder nog het toneel voor orgies en wilde happenings, wordt op een paar uur tijd getransformeerd tot een meedogenloos en hallucinant slagveld. Na "Amer" en "L’étrange couleur des larmes de ton corps" realiseren Hélène Cattet en Bruno Forzani (H&B) met hun derde langspeelfilm een lang gekoesterde droom: de verfilming van de gelijknamige roman (uitgegeven door Gallimard in 1971) van Jean-Patrick Manchette en Jean-Pierre Bastid, twee auteurs met anarchistische inslag. Deze detectiveroman, die bulkt van de cinematografische invloeden, en waarin het verhaal in realtime verteld wordt, vormt de gedroomde grondstof voor het regisseurskoppel dat gekend staat voor hun zorgvuldige werk, hun voorliefde voor genrefilms en hun geflipte DIY-aanpak van het filmen. Ook dit keer stellen ze niet teleur: letterlijk elk beeld in "Laissez bronzer les cadavres" is een lust voor het oog. De film, gedraaid in S16mm, is een festijn van cinematografische ideeën en stijlfiguren, wild bewegend tussen spaghettiwestern en giallo (Italiaanse horrorthrillers), waarin elk element in het decor (een verlaten dorpje in het dorre landschap van de Corsicaanse kust) en de minste oogbeweging van de personages (Elina Löwensohn, de ster in de films van Hal Hartley; Stéphane Ferrara, een ex-bokser die in "Détective" van Godard verscheen en in verschillende politiefilms aan de zijde van Jean-Paul Belmondo gespeeld heeft; en Bernie Bonvoisin, zanger van de hardrockband Trust, maar ook (...+)
  • zon 25.02 > 19:00

    The Cinema Travellers

    The Cinema Travellers
    Shirley Abraham & Amit Madheshiya, 2016, IN, DCP, ov ond fr & eng, 96'
    Jaarlijks doen rondreizende bioscopen afgelegen dorpen in India aan om de magie van beelden tot bij een immer verrukt publiek te brengen. Met dezelfde feestelijke inslag en kermisachtige sfeer van de vlaggetjes en wimpeltjes van een PleinOPENair, verzamelen de toeschouwers op een onwaarschijnlijke plek en troepen ze samen rond de projector. De motor ronkt, een lichtvonk, een ronkend geluid, de machine zet zich in beweging, de bobijn ontrolt zich, de lichtstraal priemt recht vooruit en het beeld verschijnt... De fascinatie straalt van de gezichten af. In tegenstelling tot VOD- platformen en andere virtuele toestanden, blijft de bioscoop een plek van uitwisseling. Technische problemen, het dagelijkse lot van elke filmoperator, houden het publiek in spanning. Soms moeten ze zelfs rituelen uitvoeren om het materiaal vrijwaren voor het slechte lot, zoals regen en storm... Nochtans, na zeven decennia, roesten de vrachtwagens en vallen hun projecteren uit elkaar, de filmspoelen zijn museumstukken die steeds moeilijker te vinden zijn, en het publiek bezwijkt voor de verleiding van de digitale technologie. Met "The Cinema Travellers" duiken we in de intimiteit van dit verdwijnende universum. Vijf jaar lang hebben Shirley Abraham en Amit Madheshiya drie personages gevolgd die tot elk prijs filmvoorstellingen naar verafgelegen dorpen brengen, en film willen behoeden voor de complexe technologische evolutie, door hun beroep te heruitvinden voordat het definitief verdwijnt. Twee personages zijn filmoperator, de ene een geslepen uitbater, de andere een welwillende nomade die tegemoet komt aan de behoeften van zijn familie onderweg. De derde is een handige knutselaar en atypische uitvinder van allerlei machines. Hij brengt een poëtische, filosofische en pragmatische visie op de evolutie van film: omdat hij niet van beroep kan veranderen, recycleert hij zijn talenten naar landbouw, wat niet niks is in een land dat minstens evenveel tonnen graan aflevert als films aan de rest (...+)
  • zon 25.02 > 21:00

    Let the Corpses Tan

    Let the Corpses Tan
    Hélène Cattet & Bruno Forzani, 2017, BE-FR, DCP, ov fr ond nl, 92'
    Het is 11 uur in de voormiddag. Een zomerdag aan de Middellandse Zeekust, laf en heet. De zee is azuurblauw, de zon een koperen ploert. Een kunstenares en haar mannelijke alter ego – allebei lijdend aan een gebrek aan inspiratie- zijn naar een verlaten dorpje getrokken, geïsoleerd van de bewoonde wereld. Het lijkt Rhino en zijn bende de perfecte schuilplaats om even onder te duiken met 250 kilo vers gestolen goud. Helaas hebben ze niet gerekend op enkele ongenode gasten die hun plan danig verstoren. Het paradijselijke oord, eerder nog het toneel voor orgies en wilde happenings, wordt op een paar uur tijd getransformeerd tot een meedogenloos en hallucinant slagveld. Na "Amer" en "L’étrange couleur des larmes de ton corps" realiseren Hélène Cattet en Bruno Forzani (H&B) met hun derde langspeelfilm een lang gekoesterde droom: de verfilming van de gelijknamige roman (uitgegeven door Gallimard in 1971) van Jean-Patrick Manchette en Jean-Pierre Bastid, twee auteurs met anarchistische inslag. Deze detectiveroman, die bulkt van de cinematografische invloeden, en waarin het verhaal in realtime verteld wordt, vormt de gedroomde grondstof voor het regisseurskoppel dat gekend staat voor hun zorgvuldige werk, hun voorliefde voor genrefilms en hun geflipte DIY-aanpak van het filmen. Ook dit keer stellen ze niet teleur: letterlijk elk beeld in "Laissez bronzer les cadavres" is een lust voor het oog. De film, gedraaid in S16mm, is een festijn van cinematografische ideeën en stijlfiguren, wild bewegend tussen spaghettiwestern en giallo (Italiaanse horrorthrillers), waarin elk element in het decor (een verlaten dorpje in het dorre landschap van de Corsicaanse kust) en de minste oogbeweging van de personages (Elina Löwensohn, de ster in de films van Hal Hartley; Stéphane Ferrara, een ex-bokser die in "Détective" van Godard verscheen en in verschillende politiefilms aan de zijde van Jean-Paul Belmondo gespeeld heeft; en Bernie Bonvoisin, zanger van de hardrockband Trust, maar ook (...+)
squelettes/seances.html
lang: nl
id_rubrique:
prog: