prog: 72
squelettes/rubrique-3.html

EDITO

live vanuit de exclusieve Nova-duplex‹
Pathé Palace is een voormalige cinema in hartje Brussel, in een stadsgedeelte dat er tot voor enkele jaren desolaat bijlag. Door de vestiging van talloze hippe cafeetjes (en dito cliënteel) bloeide dit stukje stad weer op. Crème de la crème was de herinvestering in de "Pathé Palace" (omgedoopt tot Kladaradatsch!) waar veelal de betere werken van de zogenaamde "independent cinema" aan bod kwamen. Een moedige en zeker ook verstandige investering in dit stadsgedeelte, en in dit gebouw dat één van de overblijfselen is van de voorheen zo florissante wijkcinema.

Dat de Kladaradatsh failliet ging sloeg in als een bom. Ingaan op de oorzaken van dit faillissement zou ons te ver leiden. Wat belangrijk is: na een wijkcinema, winkel voor huishoudapparaten en daarna een ware grootstadscinema, kwam dit gebouw -met een interessante architectuur overigens- opnieuw leeg te staan. Wat daarna volgde, lijkt sterk op een vaudeville. Zowel de Franse Gemeenschap als de Vlaamse Gemeenschap lieten hun oog op dit gebouw vallen. De ene wou er het Théâtre National in vestigen, de andere een "Vlaams Huis". Een geopolitieke strijd, die zich voltrok op de tonen van een symfonie van hanengekraai en leeuwengebrul met Brussel als decor. Nu gebeurt het wel vaker dat twee honden om één been vechten. Maar het neemt lachwekkende -haast pathetische- vormen aan als het om twee gemeenschappen gaat, die elk een voet in Brussel hebben, beiden bevoegd zijn op het domein cultuur, maar daar een zeer verschillende visie over hebben, die beide grote ogen willen gooien in het buitenland, maar het verdommen om een op mensen- en stadsmaat gesneden cultuurpolitiek uit te denken, liefst samen.

We schrijven 11 mei 2001 . De Pathé Palace wordt feestelijk ingehuldigd. Palmbomen, vlaggen en wimpels, een buffet op elke verdieping, champagne à volonté, een balorkestje, een pendelbusje, rode lopers... De Franse Gemeenschap keert terug naar het centrum van Brussel. Oef! Het evenwicht tussen beide gemeenschappen is gegarandeerd.
Maar tot welke prijs? Een bioskoop wordt aangekocht door één van de twee gemeenschappen die Brussel rijk is, om er tijdelijk een theaterzaal van te maken, ondanks het architectonisch patrimonium. Een filmzaal die zich richtte op de betere onafhankelijke film verdwijnt, helaas voor de in Cannes triomferende Belgische films. Enkele honderden meters verderop staat het mooie (maar in brute staat en vooral zeer lege) Variété-gebouw te verkommeren, ten nadele van het stadscentrum. Ondertussen zitten waardevolle Brusselse culturele initiatieven zo goed als op droog zaad.
We willen hiermee niet beweren dat Pathé Palace beter af was in Vlaamse handen. Een Centrum voor Vlaamse Cultuur klinkt als Brussel Buitenland. En uiteindelijk doet het er niet toe wie de eigenaar is. Het debat zou moeten gaan over cultuur, cultuur in Brussel en Brusselse cultuur. En als we het dan toch over eigendom hebben: als je ons vraagt behoort Pathé Palace toe aan de "Brusselse Gemeenschap", een feitelijke vereniging. Zoals we al eerder zegden: Bruxel bestaat! en kan je zowat overal hier terugvinden. Bienvenu!



November 19.06 ‹ Op een persconferentie kondigen we de opening aan van een cinema, die zich zal focussen op onafhankelijke producties die het commerciële circuit links laat liggen.

Januari 1997 ‹ Na twee maanden hard werken opent Nova haar deuren.

Juli 1998 ‹ Opnieuw een persconferentie. De luiken van Nova blijven dicht want
in dergelijke projecten kent financiële
zelfbedruiping haar grenzen.
Wij vragen aan de subsidiërende
overheden wat ruggesteun.

Juni 2001 ‹ We krijgen voor sommige programmaties en evenementen
subsidies. Maar vergeet niet dat Nova volledig wordt gerund door
vrijwilligers...



squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 73
prog: 72
pos: aval