prog: 289
squelettes/rubrique-3.html

Mograbi

Avi Mograbi

In zijn films werkt Avi Mograbi aan de demystificatie van de Israelische samenleving. Hij doet dit door middel van een zeer ambivalente cinema, waarin hijzelf als verteller optreedt. Het gebeurt wel eens dat hij zijn eigen rol, die van zijn producer, of die van zijn vrouw moet verklaren.
Deze schemerzones scheppen de ambiguïteit van zijn personage, een dualiteit tussen waarheid en leugen, tussen documentaire en fictie.
"Ik probeer geen onderscheid te maken tussen publieke evenementen en mijn persoonlijk leven. Het is zeker dat, samen met mij, veel van mijn landgenoten de bezetting van de Palestijnse gebieden onaanvaardbaar vinden. Maar ze laten dit politiek probleem niet in hun leven toe, ze doen er niets aan om iets te veranderen of er verantwoordelijkheid voor op te nemen."
Mograbi maakt gebruik van een scherpe en lucide humor, zodat zijn films op die manier een ondervragingsinstrument ter ontmaskering van de constructie van leugen en fictie zijn.

Avi Mograbi zal op 20 november aanwezig zijn na de eerste projectie van "August", zijn nieuwe film, om te debatteren over de misverstanden en dubbelzinnigheden in de Israelische samenleving.



De verkiezingen van 1996 naderen. Avi Mograbi wil een film maken over Likoud-leider Arik Sharon. In 1982, tijdens de oorlog tegen Libanon, had Mograbi om politieke redenen geweigerd dienst te doen in het leger. Sharon was op dat moment minister van defensie: Mograbi heeft dus een "persoonlijke" relatie met Sharon.
Tijdens het draaien van deze film begint Mograbi Sharon trouwens in een ander daglicht te zien. Zo bouwt zich langzaamaan een "fictieve documentaire" op, waarin persoonlijke en huiselijke problemen zich vermengen met de relatie tussen rechts en links in Israël. Een film die eraan herinnert dat men een politicus beter beoordeelt op zijn ideeën en daden, dan op zijn charisma.

14.11 > 22:00 + 17.11 > 20:00


Mograbi werd gevraagd een film te draaien rond de feestelijkheden ter gelegenheid van 50 jaar Israël. Tegelijkertijd vroeg een Palestijnse producer hem een film te maken over een andere verjaardag : de Nakba ("de katastrofe"). Mograbi deinst voor niets terug en aanvaardt de twee opdrachten, en tracht ze samen te brengen in een en dezelfde film! Door ook nog zijn eigen verjaardag erbij te betrekken vermengt hij fictie met documentaire. Een spotzieke film, waarin elk van de drie thema"s zich probeert op de voorgrond te plaatsen. Vrijheidsstrijd versus de nationale katastrofe. Onverzoenbare opinies. Op 14 mei 1998, op de dag van de Onafhankelijkheid van Israël, worden vlaggen gezwaaid en weerklinkt hoorngeschal. De feestvierders dansen in de straten terwijl het vuurwerk de hemel boven Jeruzalem verlicht. In de bezette gebieden wordt er geleden en wordt er geprotesteerd. De regisseur blijft thuis. Alleen.

15.11 > 20:00 + 16.11 > 22:00


Mograbi is een Israeliet. Voor hem is de realiteit onverfilmbaar geworden. Hij neemt de draad weer op van zijn vorige werken, en filmt zijn land in de maand augustus. Een maand die in zijn ogen al het verfoelijke aan zijn land demonstreert. "Het leven in Israël is ondraaglijk geworden, reeds een jaar voor de huidige intifada. De sfeer in de straten was hallicunant geweldadig. Ik besloot de straat op te trekken en te filmen wat ik zag. Een jaar later, in augustus 2000, besloot ik verder te doen. Op straat kwam ik geen geweld op zich tegen, maar ik werd er voortdurend toe gedwongen om mijn recht op filmen te verdedigen, en ik heb veel agressie tegen mijn camera ondervonden".
Er zitten drie hoofdlijnen in deze "August", een film die balanceert tussen intiem dagboek en sociale chroniek. Een eerste toont hoe de regisseur, zijn vrouw en zijn producer kibbelen in zijn appartement. Een tweede thema is gewijd aan de weduwe van Baruch Golstein (opdrachtgever van de massamoord op negenentwintig Palestijnen in Hebron). We gaan hier door een auditie waarin jonge actrices voor de rol van deze dame solliciteren. Een derde laag toont Mograbi met zijn camera in de straten van Israël.
"Mijn personage in contact brengen met een politiek probleem laat me toe om het probleem een beetje verder te brengen, het meer concreet uit te drukken in een dagdagelijkse situatie".
"August"is tegelijkertijd een Joodse grap en een echte politieke film, sterk en confronterend.

Wait it’s the soldiers, I have to hang up now
Israel, 2002, 13 min., ov eng ond
Een exclusieve voorstelling naar aanleiding van de ontmoetingsavond met Avi Mograbi! Zijn meest recente kortfilm speelt zich af in april 2002. Avi is in Tel Aviv en telefoneert met de Belgisch-Palestijnse cineast George Khleifi in Ramallah. Op dat moment valt het Israelische leger binnen...

20.11 > 20:00 + 24.11 > 20:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 293
prog: 289
pos: aval