prog: 455
squelettes/rubrique-3.html

Edito

September, aanvang van een nieuw cultureel seizoen. Nova keert huiswaarts na de omzwervingen van PleinOPENair en de avonturen in de Hallen van Schaarbeek. Deze stedelijke uitstapjes leiden tot de vaststelling: Brussel verandert. Niet enkel de stenen, maar ook de bevolking, het publiek. Opeens lijkt het allemaal veel "Europeser". Of het nu voor de openluchtprojecties is of in de hallen, talen vermengen zich, vreemde tongvallen klinken naderbij. Een weerspiegeling van de nieuwe migratie van bewoners in deze stad... met zowel positieve als negatieve gevolgen. De invloed van de euro-$ laat zich gelden, maar hopelijk is er meer dan dat. Tot nu toe lijkt Brussel nog min of meer te ontsnappen aan de standaardisering van Europese steden, meer nog, het lijkt wel of de lidtekens deze stad aantrekkelijk maken. En zo zijn er nog wel enkele steden die ontsnappen aan modefenomenen. Napels bijvoorbeeld. Anarchistische stad tot op het bot. Andere wetten heersen er, die van de maffia, die van de de "camorra". Maar ook een stad waar confrontaties tussen traditie en moderniteit, tussen weelde en armoede, impuls gaven aan buitengewone artistieke bewegingen. Theater is er historisch gezien sterk verankerd. Film ook. In Italië was Napels de eerste stad waar de broeders Lumières hun eerste projecties organiseerden. En het was hier dat de eerste filmdistributiestructuur startte, gevolgd door filmproductie. Het is ook in het Napels van de jaren ’60 en ’70 dat één van de meest interessante artistieke avant-garde platformen begon.
Vandaag is Napels een stad waar verscheidene artistieke disciplines zoals muziek, theater en film elkaar ontmoeten en beïnvloeden. Bij het doorsnuffelen van de stedelijke weefsels die deze stad zo verrijken, ontdek je dat ze allen deel uitmaken van een grote familie, waar jong en oud met elkaar omgaan. Elk met behoud van hun individualiteit. Want wat cinema aangaat, in tegenstelling tot journalisten die zouden spreken van de "nieuwe napolitaanse school", lijkt niemand op niemand. "Napulitana" is een onderdeel van het festival "Temps d’images", een festival dat opgestart werd door de Arte-zender, en gaat over de relatie tussen podiumkunsten en cinema. Napels is een mooi voorbeeld van een stad waar het artistieke discours in plaats van overintellectueel te worden, durft over de muren van de theaterzaal heen te kijken en de confrontatie aangaat met de realiteit.
En zo waait er een mediterraans briesje over Brussel.... net zoals een stevige noordwestenwind, recht uit Engeland via "Gallivant", een film met hoog ufo-gehalte die de grillige Engelse kustlijnen volgt!



squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 456
prog: 455
pos: aval