prog: 779
squelettes/rubrique-3.html

Installaties

Zo’n beetje overal in Europa zijn er nog cineasten en beeldende kunstenaars die gek genoeg zijn om filminstallaties met pellicule te maken! Het gaat om werken die op speelse wijze het projectieproces deconstrueren of die een cinema in scène zetten waarin het publiek kan rondwandelen. Deze installaties kunnen verschillende vormen aannemen, gaande van cinematografische sculpturen tot spacialisering van één of meerdere films. Dikwijls komen er bijzondere technische toestellen aan te pas waarvan de installatie nogal wat tijd in beslag neemt. In enkele gevallen gebeurt de projectie met uitgevonden of bijeengeknutselde apparaten. In tegenstelling tot video-installaties, vereisen deze filminstallaties een grote inbreng van de artiest als manuele artistieke ambachtsman. Dit aspect is ook tegenwoordig in de films die vertoond worden, gaande van een filmloop met de hand bewerkt tot een extreem rigoureus gekadreerde en gemonteerde film. Tijdens de "Ontmoeting van de labo’s" kan je heel wat installaties komen bekijken, elke dag van 18u tot 20u, in de leegstaande winkel "Persepolis", Schildknaapstraat 61, 1000 Brussel.

De installaties zijn te bezichtigen in Persepolis (zie info) alle dagen van 18 tot 20 uur.



Tekeningen wachten altijd vol ongeduld op aandacht... Door de "Beeldendoos" binnen te gaan kan je films zien van kinderen uit Brussel, Luik, Namen, Parijs, Tunis, Kinsjasa, Bujumbura... Films in zwart-wit, doorlopend vertoond, getuigen van de eerste ontmoeting tussen de tekeningen en beweging. Met potlood en papier gaan de kinderen aan de slag en laten ze hun tekeningen bewegen, ze transformeren ze, verkennen de ruimte die hen omringt of maken gebaren die slechts bestaan in de verbeelding van degene die ze maakt. Deze beelden in beweging tonen hoe kinderen tussen 6 en 13 jaar met een zeer diverse achtergrond de wereld zien.

dedereneric@yahoo.fr



"In elke foto zijn telkens twee personen: de fotograaf en de toeschouwer." Ansel Adams
Tijd en geheugen werden de twee ankerpunten voor het fotografisch project. Verder was er het verlangen om herinneringen via een visuele ruimte te bestuderen, als een sleutel om ons begrip van de invloed van tijd in de fotografie te verdiepen. Vandaar dat de installaties illusies verkennen door tijdelijke realiteiten in het leven te roepen, waarbij de fysieke aanwezigheid in de fotografische beelden in vraag wordt gesteld. Doorheen het onderzoek wordt het idee van een doos in een doos in een doos ‹ een innerlijke ruimte binnen een ruimte in een gebouw ‹ steeds sterker in verband gebracht met het concept van de herinnering. Het project wil greep krijgen op één enkel moment - weergegeven als een seriële aaneenschakeling van stills - en op die manier onze perceptie van illusie als circulaire anticipatie prikkelen. —
lowtideofthenight@hotmail.com—



In Filmatruc transformeren optische machines. De bewegingen en dimensies van de schermen versterken zich of worden minuscuul, ze zijn virtueel en reëel. De toeschouwer, bezoeker en speler, komen tussen in de beelden door hun aanwezigheid, hun lichaam, hun beweging, en aan dit schaduw- en lichtspel voegt zich een evenwichtspel toe met instabiele mobiles en bewegende schermen/machines. Mijn werk zoekt aansluiting bij zintuiglijk plezier, het opwekken van nieuwsgierigheid, de interactie met de toeschouwer. Hier raakt het werk, het metamorfoseert, beweegt, maar komt niet tot stilstand: het is kortstondig en gevoelig. Aan onze ervaring wordt deze van het ogenblik toegevoegd. De fysieke aanwezigheid van natuurelementen zoals water en wind en hun gebruik met filmisch of optisch doel voegt zich toe aan het wetenschappelijk, ludiek en tactiel karakter van deze installatie. Er is steeds een zoektocht naar het geprojecteerde beeld in de artisanale realisatie van de film.

silvisi@voila.fr



Ágnes Háy is een Hongaarse experimentele filmmaakster en grafisch artieste. Ze maakte een "filmloze film" speciaal voor de Ontmoeting van de Labo’s. Inspiratie haalde ze uit haar experimenten met de recreatie van kalligrafielijnen van 3D-artiesten door het gebruik van draad. De schaduwen van deze sculpturen tonen de originele lijn. Maar terwijl ze hangen en zachtjes heen en weer bewegen maken ze er andere versies van. Hoewel ze filmprojectoren gebruikt, vervangt de draad de pellicule ‹ als een voorwerp tussen licht en scherm ‹ om bewegende schaduwen te maken. Haar installatie in Brussel is gebaseerd op het werk van de belangrijke maar niet zo bekende Belgische artiest Vantongerloo.

www.ndr.hu/HA



Stil, ik zie blauwe apen - tweedrachtzaaiers. Duivelsogende nachtelijke wezens van de duistere nachtŠ Van de premisse van dominant natuurlijk instinct van verzorging en gezelschap, tot het gebruik van de invloed als "dominante kracht". Het basisgedrag van dieren, primaten en mensen... massagedrag.

mkmk@free.fr—



In een kamer, een scherm, bewegende beelden vermengen zich met voorbijgaande schaduwen. Waar komen deze beelden vandaan? Waar eindigt het zien en begint het bewegen? Wat komt eerst, wat volgt wat? En wie staart naar wie?

marie.wilz@web.de
deborah.s.p@web.de—



De film is ingedeeld in twee verhaallijnen, één ervan is de optische soundtrack van de film, waar we luisteren naar een fictief telefoongesprek van "een" president en zijn medewerker die een staatsgreep plant diezelfde avond.De beelden tonen synchroon een beschrijving, geprojecteerd als een filmscript, van een stad bij nacht waar het telefoongesprek plaatsvindt.

www.rosabarba.com



squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 801
prog: 779
pos: aval