Journey into sound : from world music to hybrid music

Een kritische kijk op het begrip wereldmuziek en een verkenning van nieuwe vormen van hybride muziek.
Het onderscheid tussen ‘muziek’ en ‘wereldmuziek’ houdt een koloniale scheiding tussen ‘het Westen en de rest’ in stand, en creëert tegelijkertijd een doeltreffend marketinginstrument. Aan de ene kant is er de westerse canon, en de rest is het "andere", dit wil zeggen alles wat geen Europese of Amerikaanse muziek is. Het komt erop neer dat de term onnadenkend en pseudo-affirmatief verwijst naar de cultuur van de "andere", dus naar het "primitieve" of het exotische. Hoewel de term een muzikale diversiteit beschrijft, wordt alles in dezelfde mand gegooid. Met de definitie van "hybride muziek" verwijzen we naar een transculturele muziek, naar een diepgaande uitwisseling op gelijke voet tussen benaderingen en ideeën. Elektronische muziek, de creatieve wieg van de 21e eeuw, is in zekere zin het enfant terrible van de culturele hybridisatie. Deze vernieuwing in het muzikale universum kent geen grenzen, en verspreidt zich over de hele planeet. We kunnen ons de vraag stellen of culturele hybridisatie synoniem is voor toe-eigening. Zijn we legitiem om een muzikaal genre te produceren dat toebehoort aan een andere cultuur dan de onze? Hoe gebruikt elektronische muziek culturele vermenging? Is vermenging niet net het hoogste goed? Hierover hebben we het met de dj’s van vanavond: Pete Buckenham (on the corner records), Alai K, Guedra Guedra, Ill Syll en Ehua.