Toen Cobra in 1987 werd opgericht was het Belgische audiovisuele productielandschap helemaal niet wat regisseurs vandaag kennen. Documentaire was een marginaal genre dat weinig geproduceerd werd, en iedereen richtte zijn eigen productiehuis op om films rond te krijgen. Zo komt het dat Daniel De Valck en Anne Deligne met de film Sango Nini hun eigen structuur oprichtten. Er was weliswaar het Centre de l’Audiovisuel à Bruxelles (CBA), een van de eerste productie-ateliers die documentaires steunde, maar Anne wilde de vrije hand hebben, en zich niet verplicht zien zich te schikken naar een institutie, zelfs al ondersteunde die een cinema van het reële. Sango Nini werd gemaakt, en leidde tot de productie van een andere film over Afrika en nog een andere die over de werking en de verbeelding van een communistisch land, een leidraad die de stichters van Cobra na aan het hart lag, de hele weg lang. Cobra groeide, en ontwikkelde van film tot film een andere manier van filmproductie in verbondenheid met de filmmakers, zonder strategie noch editoriale lijn, met het gevoel dat elke film de laatste kon zijn.
+ Un moment de douceur
Reizen in België, in Brussel, Gent, Luik en verder in Europa, in Wenen en Boedapest, om taart te eten in prestigieuze patisserieën en cafés, er bewoners te ontmoeten: anonieme zoetbekken of beroemde schilders, fotografen en dichters. Beginnen proeven doen we met een eenvoudig koekje in de koffie gedoopt dat zich transformeert tot een proustiaanse madeleine, waarna we ons begeven naar de complexiteit van de taartlagen van het Operahuis of de Sacher Torte. De Gentse schrijver Pol Hoste brengt in herinnering dat wie een patisseriezaak binnenstapt de betekenis ontdekt van een stad, zijn architectuur…. De eerste stadspoorten zijn die van een patisserie. De producers-cineasten Anne Deligne en Daniel De Valck maakten met deze film hun laatste werk dat tekenend is voor hun praktijk en engagement. Tussen pit, mildheid en verzet volgen de verhalen elkaar op en leiden ze ons delicaat naar een filosofische beschouwing, ietwat nostalgisch, over de toestand van de wereld en haar fascistische tendensen.
