Kamal Aljafari groeit op tussen Ramla en Jaffa, alvorens zich in Europa te vestigen. Tegenover het door de Israëlische overheid opgezette beleid om de Palestijnen te wissen, verkent hij in zijn filmografie – waarvan in dit programma een fragment – manieren om het Palestijnse geheugen te herstellen. Zijn films zijn documentaires, maar dan wel in een wisselwerking tussen visuele kunsten, fictie en experimentele film. Door dermate uiteenlopend materiaal te hergebruiken, gaande van Palestijnse en Israëlische films tot bewakingsvideo’s en familie-archieven, geeft Aljafari daaraan een nieuwe betekenis en compositie als “daden van cinematografische gerechtigheid tegen de Israëlische cinematografische bezetting”.
