Een communiefeest in een vrolijke familie eindigt in een drama wanneer Jean-Claude op de terugweg de controle van zijn voertuig verliest. Zo komt op 18 juni 1987 de vader van de toen pas drie jaar oude Jean om het leven. Er ontstaat een grote leegte in plaats van een vaderfiguur, totdat Jean 35 jaar later familiefilms ontdekt. Met prachtige monoprints die de filmmaker voor onze ogen maakt, en die tot leven komen om de sfeer van vroeger te herscheppen, combineert hij Super 8-archiefbeelden en vertelt hij het verhaal van deze afwezige vader die door de film weer tot leven komt. Jean Forest laat ons zien dat het mogelijk is om de door een ongeluk verbroken banden te herstellen en een relatie met een overledene te herstellen. De film ontving de prijs voor beste korte documentaire op het René du cinéma 2026.
+ Les Derniers jours d’avril
Battir, een Palestijns dorp in de buitenwijken van Jeruzalem, ziet elke dag door de vallei de trein rijden van de Israëlische spoorlijn, in een met hekwerk omgeven tunnel die een vruchtbare weide en de olijfbomen doorsnijdt. Tijdens een ontmoeting met de inwoners ontvouwt zich de geschiedenis van het dorp aan de hand van hun getuigenissen. De bewoners zijn trots dat hun dorp nog steeds bestaat en niet van de kaart is geveegd zoals hun buren Ras-Abu-Ammar of El Cabu, of zoals de 500 andere Palestijnse dorpen waar in 1948 hun inwoners werden verjaagd. In deze beelden schuilt een verhaal van verzet, waarin ook het heden van dit land ter sprake komt.
